Hoezo donker....?

Gisteravond hadden we met een groepje afgesproken om nog een uurtje met de MTB te gaan spelen. Zo gezegd zo gedaan. Omstreeks 18.30 stonden we (Hendy, Frans L., Michel, Henk en ondergetekende) bij het clubhuis voor een rondje Buytenpark.
Eerst werd een stukje modderig Buytenpark afgewerkt wat behoorlijk glijen en glibberen was. Na dit eerste stuk waarbij de modder al goed dik op de fietsen zat zochten we de grindpaden op welke in hoog tempo werden afgewerkt.

Onze Thier-de-Coo

Als je iets niet hebt dan verzin je het wel. Zo hebben we in Zuid-Holland geen echte klimmen, dus verzinnen ik ze wel en noem ik ze de Hollandse Hobbels. Ik maak een tocht langs 25 van die Hobbels en er rijden jaarlijks ruim 20 man achter me aan die het nog leuk vinden ook. En het mag gezegd worden, zo vroeg in het voorjaar doen die dingen nog pijn aan je benen ook. Toen bij ons het Buytenpark werd aangelegd waren we als Junioren wekelijks te vinden met de MTB. Iedere helling kreeg een naam. Zo hadden we een Haute-Levee, recht en lang omhoog. Of de Wanne, een mooie heuvel die je van diverse kanten kon beklimmen. Maar ook de Thier-de-Coo. In 3 stappen je eigen flink opblazen tot een top. Afgelopen weekend deed ik hem weer eens na lange tijd helemaal. Ik was het niet verleerd, mezelf opblazen, maar ik kwam wel weer fietsend boven. 

Het blijft toch altijd mooi, die Zoetermeerse Ardennen.